Szyby w nowoczesnych oknach
Jednym z najważniejszych punktów charakteryzujących wszystkie materiały budowlane, począwszy od pustaków ceramicznych i skończywszy na szybach jest współczynnik przenikania ciepła U. Współczynnik ten określany jest dla przegród cieplnych, umożliwia obliczanie ciepła przenikającego przez przegrodę cieplną, a także porównuje własności cieplne przegród budowlanych.
Innymi słowy współczynnik U podaje wielkość strat ciepła, które spowodowane są różnicą między temperaturą wewnątrz pomieszczenia a temperaturą na zewnątrz.
Tak więc im niższy współczynnik U, tym lepsze właściwości termoizolacyjne szyby. W wypadku szyb okiennych, należy określić go w centralnej części oszklenia, nie uwzględnia się pomiarów brzegowych.
Współczynnik określany jest zgodnie z normami branżowymi oraz europejskimi. Obecnie stosuje się trzy metody określania współczynnika, zgodne z poniższymi normami (uwaga informacja podana wg. stanu na dzień publikacji artykułu):
- PN-EN 673: Szkło w budownictwie, Określanie współczynnika przenikania ciepła U. Metoda obliczeniowa.
- PN-EN 674: Szkło w budownictwie, Określanie współczynnika przenikania ciepła U. Metoda osłoniętej płyty grzejnej.
- PN-EN 675: Szkło w budownictwie, Określanie współczynnika przenikania ciepła U. Metoda pomiaru przepływu ciepła miernikiem.
Na rynku dostępne są już szyby o współczynniku U=0,6. Okna z takimi szybami są godne polecenia, jednak najczęściej stosowane to okna z szybami od U=0,9 do U=1,6 , co można uznać za wystarczające. Należy jednak dążyć do jak najmniejszych strat cieplnych powodowanych przez szyby okienne.
Szeroko obecnie reklamowane okna plastikowe spełniają coraz to wyższe wymagania termoizolacyjne. Jako podstawowe używa się w nowoczesnych oknach szyby zespolone jednokomorowe i szyby zespolone dwukomorowe.